|
|
Leczenie alkoholizmu |
 |
|
|
|
| |
Choroba Alkoholowa ... |
| |
Choroba alkoholowa, uzależnienie od alkoholu, zespół uzależnienia od alkoholu, alkoholizm zgodnie z kryteriami, o których mowa w 10 edycji Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób, Urazów i Przyczyn Zgonów (ICD 10) jest chorobą postępującą, chroniczną i śmiertelną. Nie jest możliwe jej całkowite wyleczenie. Możliwe jest jedynie jej zahamowanie, jej objawów i szkód zdrowotnych z nią związanych. Jest to choroba wieloczynnikowa, bio-psycho-społeczna. Uszkadza funkcjonowanie człowieka w sferze somatycznej, psychologicznej, społecznej i duchowej. Jest chorobą niezawinioną.
Alkoholizm jest chorobą podstawową tzn. jest przyczyną powstawania u osoby uzależnionej wielu innych chorób i zaburzeń o charakterze somatycznym i psychicznym (np.nadciśnienie tętnicze, marskość wątroby, psychozy alkoholowe ). Jest chorobą śmiertelną, która nieleczona prowadzi nieuchronnie do śmierci (np. w wyniku marskości wątroby, zawału serca, albo w wyniku doznanych urazów zewnętrznych po wpływem alkoholu,np. wypadku drogowego).Jest też chorobą postępującą tzn. ma swój początek, przebieg i koniec. Rozwija się na przestrzeni lat i nieleczona powoduje coraz więcej szkód zdrowotnych i społecznych u osoby uzależnionej.
Objawy uzależnienia od alkoholu
* Silna natrętna potrzeba picia alkoholu ( głód alkoholu ) - są to sytuacje, kiedy miałeś trudną do powstrzymania chęć napicia się alkoholu. Dotyczy to również Twojego stanu fizycznego,emocjonalnego i psychicznego , kiedy z jakiś powodów przez dłuższy czas nie piłeś alkoholu.
* Upośledzenie zdolności kontrolowania picia alkoholu ( utrata kontroli ). To sytuacje , w których miałeś trudność w unikaniu rozpoczęcia picia alkoholu , w jego zakończeniu lub problem z kontrolą picia do wcześniej założonego lub problem z kontrolą picia do wcześniej założonego poziomu. To również takie sytuacje , kiedy piłeś alkohol przez kilka dni pod rząd ( tzw.ciągi alkoholowe).
* Objawy abstynencyjne. To wszystkie Twoje dolegliwości fizyczne, emocjonalne i psychiczne, które wynikają z przerwania picia alkoholu (drżenie mięśniowe, nadmierna potliwość, bóle głowy, bóle mięśniowe, nudności, wymioty, biegunki, bezsenność, zaburzenia snu, rozdrażnienie, niepokój, lęk, itp.). To sytuacje, kiedy piłeś alkohol dla złagodzenia albo zapobieżenia zespołowi odstawienia przy subiektywnym poczuciu skuteczności takiego działania.
* Zmiana tolerancji na alkohol. To sytuacje, kiedy ta sama ilość alkoholu nie przynosiła oczekiwanego efektu i miałeś potrzebę zwiększenia dawek alkoholu, by osiągnąć ten efekt ( zwiększona tolerancja) lub kiedy mniejsza ilość alkoholu wystarczyła, abyś czuł stan upicia lub odurzenia ( zmniejszona tolerancja).
* Postępujące zaniedbywanie alternatywnych do picia alkoholu przyjemności , zachowań i zainteresowań. To sytuacje, kiedy w związku ze swoim piciem alkoholu rezygnowałeś ze swoich zainteresowań, ważnych dla Ciebie rzeczy i spraw.
* Picie alkoholu mimo oczywistej wiedzy o jego szkodliwości zdrowotnej. To wszystko to, co straciłeś w związku z piciem alkoholu. Przyjrzyj się stratom w swoim zdrowiu, w samopoczuciu fizycznym i psychicznym. To sytuacje, kiedy piłeś alkohol, pomimo zaleceń Twojego lekarza, abyś go nie pił, pomimo chorób, dolegliwości, itp. Diagnoza choroby alkoholowej brzmi : jeżeli w ciągu ostatniego roku wystąpiły u Ciebie trzy z sześciu podanych powyżej objawów masz do czynienia z uzależnieniem od alkoholu.
Fazy uzależnienia od alkoholu Choroba alkoholowa ( uzależnienie od alkoholu, alkoholizm) jest:
* postępującą czyli prowadzącą do degradacji we wszystkich sferach życia człowieka uzależnionego, degradacji fizycznej organizmu, psychicznej, społecznej i duchowej.
* pierwotną czyli powodującą powstawanie wielu innych chorób o charakterze somatycznym i psychicznym , zaburzeń i problemów emocjonalnych.
* chroniczną czyli nieuleczalną, nie można jej wyleczyć ale można zatrzymać jej rozwój.
* śmiertelną czyli prowadzącą do śmierci, nie leczona skraca życie osobie uzależnionej nawet o 15 lat, najczęściej w wyniku uszkodzenia somatycznego organizmu. Postępujący, pierwotny i chroniczny charakter choroby alkoholowej obrazują poniżej przedstawione fazy uzależnienia. Fazy uzależnienia od alkoholu
* picie towarzyskie - picie sprawia przyjemność, wzrost tolerancji na alkohol, mit mocnej głowy.
* faza ostrzegawcza - przerwa w życiorysie, szukanie okazji do picia, inicjowanie wypijanych kolejek, po wypiciu lepsze samopoczucie, "dusza towarzystwa", alkohol przynosi ulgę, uwalnia od napięcia, rozpoczęte picie kończy się "urwaniem filmu", próby picia w samotności, na kaca.
* faza krytyczna - klin, wyrzuty sumienia, kac moralny, "klin"przynosi ulgę, zaniedbywanie rodziny, konflikty małżeńskie, nieobecności w pracy, usprawiedliwianie picia licznymi okazjami, wzrost agresywności, konflikty z prawem, nieregularne odżywianie się, zaniedbywanie wyglądu zewnętrznego, zaburzenia popędu seksualnego, picie ciągami na przemian z okresami całkowitej abstynencji dla poprawy zdrowia, udowodnienia "silnej woli", składanie przysiąg abstynenckich, poczucie pustki, bezradności.
* faza chroniczna - utrata kontroli, okresy długotrwałego opilstwa, picie poranne"kac gigant", upijanie się w samotności, spadek tolerancji na alkohol, sięganie po alkohole niekonsumpcyjne, rozpad więzi rodzinnej,wynoszenie rzeczy, kradzieże w celu zdobycia alkoholu, degradacja zawodowa i społeczna, otępienie alkoholowe, "wtórny analfabetyzm", alkohol staj się jednym celem w życiu, psychozy alkoholowe, "delirium", padaczka alkoholowa, choroby somatyczne - polineuropatia, marskość wątroby, skrajne wyczerpanie organizmu.
Alkoholizm w rodzinie
Jeśli czytasz ten tekst prawdopodobnie i Ciebie dotykają destrukcyjne skutki picia; a przecież to nie Ty pijesz…. Dramat rodzin, w których jeden z członków nadużywa alkoholu ująć moglibyśmy w jednym zdaniu: "On/Ona pije - Ty cierpisz". Cierpisz, bo nieustanie towarzyszy Ci lęk o bliską osobę, której samozagładę obserwujesz na co dzień.
Cierpisz, bo:
- czujesz się odpowiedzialna/y za jej/jego picie
- coraz trudniej bez wstydu spojrzeć w oczy innym
- patrzysz na krzywdę dzieci
- doświadczasz psychicznej lub fizycznej przemocy
- nie wiesz, co będzie jutro
- tracisz kontrolę nad swoim życiem i masz wrażenie, że wszystko toczy się nie tak ,jak byś chciała/ał
- czujesz się bezradna/y
- coraz więcej energii pochłania kontrolowanie jej/jego picia i życia
- coraz więcej energii wymaga radzenie sobie ze skutkami jej/jego picia
- nie masz już siły
- coraz bardziej się boisz
- jesteś z problemem sama/sam
Wszyscy, których dotyka problem alkoholowy przeżywają to samo. Pamiętaj o tym ! Z czasem ich zachowanie nabiera cech tzw. współuzależnienia, przez które rozumieć należy destrukcyjne, szkodliwe przystosowanie się do życia w nienormalnej sytuacji. Sprawdź, czy również Ciebie dotyczy ten problem !
- Jesteś nad odpowiedzialna/y, czyli martwisz się o wszystkich i o wszystko, szczególnie zaś o tego, kto pije
- Starasz się kontrolować życie i picie osoby uzależnionej, w nadziei na to, że właśnie Ty znajdziesz sposób, by ją ratować i zatrzymać chorobę
- Martwisz się o to, czego nie jesteś w stanie zmienić, mimo, iż często starasz się to uczynić ogromnym wysiłkiem
- Nie potrafisz się już bawić, ani odprężyć
- Nieustannie odczuwasz napięcie
- Źle myślisz o sobie
- Czujesz się winna/y za picie bliskiej osoby
- Twoje samopoczucie zależy wyłącznie od tego, czy ona/on pije, czy nie
- Twoje życie skoncentrowane jest przede wszystkim, a może tylko, na tym by ona/on przestał pić
- Coraz więcej energii zabiera Ci ratowanie osoby pijącej i rodziny przed negatywnymi skutkami picia
- Wstydzisz się przed ludźmi tego, co dzieje się w Twojej rodzinie i skrzętnie to ukrywasz
- Dbasz o szeroko pojęty komfort osoby pijącej ( "żeby nie miał powodów do picia"), zapominając zupełnie o sobie
- Ty sama/sam jesteś dla siebie mało ważna/y
- Cierpisz na bezsenność lub uciekasz w sen i coraz częściej sięgasz po leki uspokajające
- Często masz obniżony nastrój
- Ciągle wymyślasz nowe sposoby na to, by ona/on przestał pić Jeśli na cztery, albo więcej podanych wyżej twierdzeń odpowiedziałaś/eś "Tak"
- bez wątpienia jesteś osobą współuzależnioną. W nadziei na to, że znajdziesz rozwiązanie trudnej sytuacji, w jakiej znajduje się Twoja rodzina, stosujesz opisane wyżej zachowania, które
- mimo dobrych i szczerych intencji
- odnoszą niestety odwrotny skutek.
Ty masz coraz mniej sił - ona/on pije dalej…. Osoba współuzależniona, chcąc ratować siebie i realnie pomóc temu kto pije musi tymczasem zrozumieć i przyjąć, że:
- Nie jest odpowiedzialna za picie bliskiej osoby (chociaż słyszy wokół co innego )
- Nie ma wpływu na picie bądź niepicie osoby uzależnionej
- Ma prawo i obowiązek myśleć o sobie i chronić siebie.
Czy to znaczy, że nie możesz w żaden sposób pomóc temu, kto pije??? Możesz. Choć nie od Ciebie ostatecznie zależy to, czy osoba uzależniona zacznie trzeźwieć, możesz zacząć stosować szereg konstruktywnych zachowań, które w zdrowy sposób pomogą budować u alkoholika motywację do zmiany.
Mówiąc w największym skrócie
- zachowania, które NAPRAWDĘ mogą pomóc osobie pijącej, stanowią często proste zaprzeczenie zachowań opisanych wyżej w naszej ankiecie. Zastanawiasz się co robić ?
Teraz, zaraz, już ? Oto lista kilku dobrych nawyków, które warto zacząć stosować od dziś:
- Przestań kontrolować osobę pijącą. Ty stracisz energię, a ona i tak zawsze zrobi, co chce
- Nie dopytuj dokąd chodzi, z kim się spotyka i co robi
- Nie wymuszaj obietnic, że wróci do domu trzeźwa/y
- Nie organizuj jej czasu i życia w nadziei, że jeśli będzie mieć zajęcie - nie napije się
- Nie pozwalaj wmawiać sobie, że jej/jego picie to Twoja wina. Jasno i wyraźnie składaj odpowiedzialność na barki osoby uzależnionej
- Nie bierz na siebie konsekwencji jej/jego picia ( nie przepraszaj innych, nie płać długów, nie naprawiaj szkód itd.)
- Nie usprawiedliwiaj przed sobą i innymi jej/jego picia. To nieprawda, że istnieją sytuacje, w których TRZEBA pić. To nieprawda, że istnieją ludzie, którzy MUSZĄ pić
- Nie usprawiedliwiaj osoby pijącej przed rodziną, pracodawcą, sąsiadami - Nie ratuj osoby pijącej przed problemami, jakie wynikają z tego, że nadużywa alkoholu
- Nie pouczaj, nie proś, nie szantażuj * Nie dyskutuj, kiedy wraca do domu pijana/y. To niczego nie zmieni - Kiedy alkoholik , po kolejnym piciu, wytrzeźwieje powiedz jasno o wszystkim, co się w związku z jego piciem stało - co zrobił, czego nie zrobił, a powinien był, jak się czułaś/es
- Nie podporządkowuj tego, co robisz i jak żyjesz temu, by zapewnić komfort osobie pijącej
- Dziel się z innymi tym, co dzieje się w Twoim domu. To nie twoja wina. To nie Twój wstyd i nie wolno Ci pozostawać z problemem samemu !!!
- Zadbaj o siebie i poszukaj profesjonalnej pomocy
- Nazywaj jej/jego chorobę po imieniu i stanowczo wymagaj, by alkoholik podjął leczenie !
Wychodzenie ze współuzależnienia to proces, który wymaga pomocy innych ludzi, także profesjonalistów (psychologów,terapeutów,lekarzy). Jeśli w konstruktywny sposób chcesz pomoc osobie pijącej ZACZNIJ W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI ZMIENIAĆ WŁASNE ZACHOWANIA I ZADBAJ O SIEBIE ! Chcąc najlepiej jak można pomóc alkoholikowi- musisz najpierw pomóc sobie. Innej drogi nie ma. Zobacz, jak wiele wysiłku włożyłaś/eś dotychczas to, by pomóc alkoholikowii ratować swoją rodzinę. Jakie są efekty…??? Jeśli dostrzegasz już sama/sam, że strategie, które stosowałeś dotychczas są po prostu nieskuteczne, mimo, że kosztują Cię ogromnie wiele wysiłku - czas na to, by szukać nowych rozwiązań i skorzystać z pomocy innych.
Współuzależnienie
Warunki wystąpienia współuzależnienia:
* Musi istnieć aktualny związek dwojga dorosłych ludzi (zależność materialna, emocjonalna, prawna itd.)
* Z racji swego uzależnienia alkoholik wprowadza do tej relacji destrukcję
* Destrukcyjne funkcjonowanie osoby współuzależnionej
Nieudane próby zmieniania sytuacji:
- kontrolowanie picia alkoholu przez partnera: przeglądanie notatek, listów, plików komputerowych, szperanie po kieszeniach, podsłuchiwanie rozmów, telefonów, podpytywanie znajomych o szczegóły z życia alkoholika, ustawiczne telefonowanie do alkoholika, przyprowadzanie go z imprez, z barów, z pracy do domu, śledzenie, angażowanie dzieci w te działania,
- daje to złudne poczucie bezpieczeństwa i kierowania życiem -zachowania mające na celu uzyskanie wpływu na zachowania pijanego partnera: wymuszanie na alkoholiku obietnic poprawy pomimo ciągłych porażek w ich dotrzymywaniu, stosowanie szantażu
-zachowania nadopiekuńcze wobec partnera: pomaganie i nadmierne opiekowanie się uzależnionym, w tym niedopuszczanie do tego, aby ponosił on pełne konsekwencje swego picia i swoich zachowań (nieświadome zapewnianie komfortu dalszego picia!)
- wyręczanie go w obowiązkach domowych, w opiece nad dziećmi, w załatwianiu codziennych spraw (sprawy urzędowe, szkoła dzieci, ich zdrowie), podejmowanie dodatkowej pracy "aby jakoś związać koniec z końcem" podczas gdy uzależniony traci sporą część domowego budżetu na swój nałóg, usprawiedliwianie jego nieobecności w pracy, jego zachowania wobec krewnych, sąsiadów, bieganie rano po piwo, opłacanie detoksykacji, załatwianie zwolnień lekarskich, płacenie długów, łagodzenie cierpień osoby uzależnionej, staranie się za wszelką cenę by niczym "nie sprowokować alkoholika" do kolejnego zapicia, "usuwanie mu kłód spod nóg", tzn. niedopuszczanie go do konfrontacji z trudami życia codziennego, ukrywanie problemów, przewidywanie i próby likwidowania powodów do tego by się złościł, nadmierne starania o to, by zadowolić osobę pijącą nałogowo - dbałość o posiłki, o zrobienie prania na czas, spełnianie wszelkich próśb uzależnionego, likwidowanie szkód związanych z nałogiem -wciąganie innych członków rodziny w kontrolowanie osoby pijące.
Nieudane próby wycofania z sytuacji:
- zachowania demonstracyjne (straszenie i „granie odejścia”)
- zachowania ucieczkowe (bez zabezpieczenia, wsparcia, rozmysłu
- często przez to skazane na niepowodzenie)
- zachowania wzmacniające poczucie bezradności (użalanie się, narzekanie)
- brak zachowań zmierzających do usamodzielnienia się
Negatywne (szkodliwe) sposoby przystosowania się do sytuacji:
-izolowanie się
-branie na siebie całej odpowiedzialności za rodzinę
-dbanie o zachowanie pozorów idealnej rodziny za wszelką cenę
-branie na siebie konsekwencji picia partnera (np. tuszowanie picia lub jego skutków)
-brak skutecznej samoobrony w sytuacji przemocy
-zaniedbywanie własnych potrzeb na rzecz partnera
Takie funkcjonowanie przez dłuższy czas przynosi szkodliwe zmiany w:
Myśleniu: Myślenie magiczne, przekonanie o konieczności kontrolowania wszystkiego, jeden sztywny punkt widzenia, trudności w skoncentrowaniu uwagi, zaprzeczanie
Emocjach: Lęk, który generalizuje się niemal na wszystko (zwłaszcza przed nowością i zmianą), trudności w okazywaniu złości (tłumienie lub przenoszenie jej na inne osoby lub siebie), huśtawki nastroju, niemożność pogodzenia się ze stratami, naprzemienne poczucie winy i krzywdy
Strukturze Ja: Zatarcie granic, samoocena zależna od wpływu na partnera
Syndrom DDA
Syndrom Dorosłych Dzieci Alkoholików
Jak tworzą się niektóre przekonania osób wychowywanych w dysfunkcyjnych rodzinach: Gdy jeden z rodziców pije a drugi jest skoncentrowany na tym (współuzależniony)- podstawowe potrzeby dziecka bywają niezaspokojone. Dziecko nie rozumie dlaczego tak się dzieje, że rodzice nie zaspokajają jego naturalnych potrzeb, nie rozumie czym jest uzależnienie i współuzależnienie. Tworzy się przekonanie: „Nie dostaję tego co mi się naturalnie należy, ponieważ jest ze mną coś nie tak” (rodzice mogą wzmacniać to przekonanie).
Smutek, depresja
Rozpaczliwe poszukiwanie wyjścia: dziecko pomaga, wysila się, sprawia innym przyjemność, nie zwraca się o pomoc- rodzice mogą wzmacniać takie zachowania Tworzy się kolejne przekonanie: „Mogę na trochę poczuć się w porządku jeśli będę wysilał się, był dzielny, doskonały, nie będę miał własnego zdania, będę innym sprawiał przyjemność” „Potrzeby innych liczą się bardziej niż moje” „Mogę zmniejszyć swoje cierpienie jeśli nauczę się nie czuć”
Jak tworzą się poszczególne problemy charakteryzujące DDA:
1. Dzieci, które przeżyły odrzucenie przez jedno lub oboje rodziców reagują:
* Lękiem przed odrzuceniem (trudno im stworzyć bliskie i satysfakcjonujące związki)
* Poczuciem niskiej wartości (z którym starają sobie radzić poprzez: zachowania perfekcyjne: nadmierne wymagania wobec siebie, nieumiejętność cieszenie się z sukcesów, bezlitosna ocena siebie, nadmierne liczenie się z opinią innych)
* Poczuciem osamotnienia- nieufność i dystans wobec innych
* Zamrażaniem uczuć – tłumienie ich, trudności w rozpoznawaniu i okazywaniu
* Wyparciem własnych potrzeb – w kontaktach z innymi starają się przewidywać i odpowiadać na cudze oczekiwania kosztem swoich potrzeb i pragnień (np. zaprzeczają im)
2. Nieprzewidywalność zachowań i reakcji rodziców oraz wydarzeń rodzinnych powoduje:
* Potrzebę kontrolowania siebie i innych (nadopiekuńczość, manipulacja, nad odpowiedzialność)
* Potrzebę porządkowania życia- poprzez tworzenie i sztywne realizowanie długodystansowych planów
* Lęk przed zmianą (zmiana oznacza niebezpieczeństwo i zagrożenie)
* Myślenie magiczne (które uruchamia się zwłaszcza w trudnych sytuacjach życiowych)
3. Atmosfera zagrożenia, napięcia i przemocy powoduje:
* Poczucie stałego zagrożenia nawet wtedy gdy nic złego się nie dzieje (stała mobilizacja i gotowość do walki lub wycofywania się i unikania)
* Silny lęk i brak poczucia bezpieczeństwa
* Przeżywanie gniewu (tłumienie go lub niekontrolowane wybuchanie)
* Poczucie krzywdy (nadwrażliwość, nadmierna podatność na zranienie, bolesne przeżywanie widoku krzywdy innych, głownie dzieci)
4. Nadużycia seksualne powodują:
* Zaburzony obraz kobiety i mężczyzny
* Problemy seksualne
* Nieakceptowanie własnej płciowości
5. Brak jednoznacznego systemu wartości w rodzinie skutkuje:
* Nieufnością wobec autorytetów przy jednoczesnej silnej potrzebie ich posiadania
* Poszukiwaniem norm i wartości oraz bardzo sztywnym ich przestrzeganiem (skutkuje to ocenianiem innych i świata w czarno-białych kategoriach)
* Problemami religijnymi
* Niepewnością co do roli w rodzinie (po założeniu własnej rodziny problem z określeniem własnej roli w niej).
Nawrót w uzależnieniu
Czym jest nawrót ? Chcąc nauczyć się radzić sobie z nawrotem trzeba najpierw zrozumieć czym nawrót jest a czym nie jest. Na temat nawrotów istnieje wiele nieprawdziwych przekonań. Niebezpieczeństwo związane z wiarą w błędne przekonania polega na tym, że po pewnym czasie to co jest fałszywe staje się dla nas prawdą. Zaczynamy w to wierzyć. Przekonania te zaczynają pełnić w naszym życiu rolę samospełniających się przepowiedni. Postępujemy zgodnie z nimi, tak jakby rzeczywiście były prawdziwe.
Czym nawrót nie jest?
1.Trzeźwienie polega na abstynencji od narkotyków i alkoholu
2.Nawrót choroby to przerwanie abstynencji
3. Gdy powstrzymuję się od brania i picia to zdrowieję
4. Gdy wracam do zażywania czy picia to znaczy, że mam nawrót
5. Tak długo jak nie będę brał i pił z moją trzeźwością wszystko będzie w porządku
6. Nawrót pojawia się nagle i bez ostrzeżenia i nie towarzyszą mu żadne sygnały ostrzegawcze
7. Nawrót pojawia się niezależnie od tego co robię dla swojej trzeźwości – nie mam na niego wpływu.
8. Jeżeli mam nawrót to znaczy, że nie chce mi się zdrowieć lub nie jestem do zdrowienia odpowiednio zmotywowany.
Czym nawrót jest ?
1. Nawrót jest częścią każdej choroby chronicznej a taką chorobą jest uzależnienie. Każdy kto zdrowieje z uzależnienia narażony jest na ryzyko nawrotu choroby.
2. Nawrót nie polega tylko na przerwaniu abstynencji. Jest to proces, który zaczyna się o wiele wcześniej niż przerwanie abstynencji i polega na zmianach : w myśleniu, samopoczuciu, zachowaniach, funkcjonowaniu społecznym ( powracają stare, nałogowe sposoby myślenia, radzenia sobie ze stresem, uczuciami, zachowań ). Może to prowadzić do przerwania abstynencji, chociaż nie musi.
3. Nawrót nie pojawia się nagle i bez ostrzeżenia. Poprzedza go wiele sygnałów ostrzegawczych.
4. Każdy jest odpowiedzialny za swoje trzeźwienie jak i za nawrót. Od tego co robisz zależy to czy i jak trzeźwiejesz oraz czy będziesz miał nawrót i jak sobie z nim poradzisz.
5. Nawrót nie musi zakończyć się przerwaniem abstynencji jeżeli w porę go rozpoznasz ( sygnały ostrzegawcze ) i podejmiesz odpowiednie działania zaradcze. |
| |
|
|
|
|
